بهسود قوم دهقان

جهت خوشنودی شهدا در افغانستان باید جوانان را قربانی ساخت !!!

خیلی درد آور است وقتی در سرزمین اجدادی خود که سالها برای محافظت اش خون ریختانده ایم ٬سرباز داده ایم٬ مالیه پرداختیم و برایش افتخار کسب کرده ایم امروز در همان سرزمین زنده گی را برای ما حرام ساخته اند٬ موجودیت ما را جرم می پندارند و در هر گوشه و کنار این سرزمین ما را صوابی به قتل میرسانند تا باشد که آرمانهای اربابانشان را بر آورده سازند.

و بهای خون ما را از بهای خون یک مرغ کرده هم بی ارزش تر ساخته اند٬ به حدی که امروز مردم به تجلیل از قهرمان نا ملی شان جوانان بی گناه ما را به خشنودی روح ناپاک اش قربانی میکند.

آیا کسی هست که درد فامیل این جوان را احساس کند که چیگونه دسترخوان غریبانه ی شان را به ماتم و خون مبدل کرده اند؟

آیا هیچ وجدانی در این سرزمین وجود ندارد که به پشتیبانی از حقوق بشر هم که شده صدای خفه اش را بلند کند و برای این ملتی که قرن هاست تشنه ی صلح و برابری در این کشور هست انصاف بخواهد؟

امروز هموطنان خودی ما هموطنانیکه که به جز ترور٬ وحشت٬ قاچاق٬ معامله و فساد افگنی برای این سرزمین انجام داده اند اکنون به جبران و سپاسگزاری از قربانی ها و خودگذری های که ما برای این سرزمین انجام داده ایم ما را از وجود سه چیز برخوردار کرده اند:

دفاع از حقوق٬ آزادی بیان و احتیاط لازم برای اینکه دو کلمه اول فقط به عنوان شعار باقی بماند و هرگز حق استفاده از آن دو را نداشته باشیم.